W wyniku przesunięcia granic związanych z II wojną światową znalazł się w ZSRR. W ramach repatriacji przesiedlił się do Polski w 1944 rokuCzęść jego rodziny wyemigrowała na Zachód.. Zamieszkał najpierw w Skierniewicach, a następnie w Kętrzynie, gdzie założył zbór. W Kętrzynie przez około rok pracował w urzędzie ziemskim. W roku 1960 zamieszkał w Brwinowie k. Warszawy. Maksymowicz zmarł 22 września 1983 roku. Pochowano go na cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie (kwatera 7-4-5) śp. Teodor Maksymowicz.
W 1970 roku zmarł jego syn, Izaak, w wieku 31 lat.
Kariera duchownego thumb|Podróż do Kanady w 1958, na pokładzie s/s „Atlantic”; od lewej stoją: P. Bajeński, T. Maksymowicz, S. Waszkiewicz W 1945 roku, w Kętrzynie, założył zbór, którego też został pierwszym pastorem. Maksymowicz podjął trud zintegrowania zielonoświątkowców mieszkających w północnej części kraju, od Białostocczyzny po Pomorze Zachodnie. W 1946 roku na konferencji w Łodzi został wybrany wiceprezesem Kościoła Chrześcijan Wiary Ewangelicznej (KChWE). 24-26 maja 1947 roku wziął udział, jako obserwator, w „Konferencji Braterskiej” w Ustroniu, w której KChWE odmówił udziału. Podczas tej konferencji utworzony został Zjednoczony Kościół Ewangeliczny.