Juliusz Szawdyn vel Konrad Niewiadomski, pseud. „Konrad” (ur. 17 grudnia 1908 w Dyneburgu, zm. 30 listopada 1987 w Warszawie) – kapitan rezerwy Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej, oficer Armii Krajowej, dowódca Zgrupowania „Konrad”, powstaniec warszawski.
Życiorys Był synem Wincentego i Wandy. Ukończył gimnazjum w Dyneburgu. Był studentem Wyższej Szkoły Handlowej w Poznaniu. Należał do akademickiej korporacji Mercuria. W 1930 roku był przewodniczącym Komisji Rewizyjnej Koła Naukowego WSH.
Juliusz Szawdyn został zastępcą dowódcy III Zgrupowania Obwodu Śródmieście AK po jego utworzeniu wiosną 1943 roku. Po śmierci dowódcy, Juliusza Kozłowskiego (w trakcie produkcji granatów) w kwietniu 1943 roku Szawdyn objął dowództwo zgrupowania, które przyjęło nazwę „Konrad” od jego pseudonimu. Według stanu na dzień 1 lutego 1944 roku zgrupowanie liczyło 352 żołnierzy. W skład zgrupowania weszły: 1 kompania (dowódca por. Henryk Jaworski „Wrzos”) i 2 kompania (por. NN „Jan Skrzetuski”). W końcu czerwca 1944 roku do zgrupowania włączono 3 kompanię wywodzącą się z Grupy Wojska Polskiego „Edward” w składzie 134 żołnierzy. Zgrupowanie liczyło zatem przed powstaniem 486 żołnierzy, lub według innych wersji 466 żołnierzy.