W rezultacie badań nad III warstwą ustalono, że w VIII wieku p.n.e. rozpoczęło się odrodzenie miasta, które odbudowano na nowym planie. W połowie VIII wieku p.n.e. wzniesiono mury obronne z kamiennych bloków. Droga do miasta wiodła przez bramy zewnętrzną i wewnętrzną, wzmocnioną bastionem. W obrębie murów odkryto magazyn z judzkimi dzbanami zasobowymi typu lamelek. Niektóre z nich były zapieczętowane pieczęcią Judy, jeden miał odcisk prywatnej pieczęci. W 701 roku p.n.e. miasto z III warstwy zostało zdobyte i zrujnowane przez Sennacheryba.
Kolejna odbudowa miasta wraz z murami i bramą nastąpiła w VII wieku p.n.e. Badania nad II warstwą ustaliły, że przestrzeń miejska została podzielona za pomocą monolitycznych filarów. Odnotowano staranne planowanie budynków i grupowanie ich w bloki. W zachodniej części wzgórza odkryto domostwa, których zawartość wskazuje, że była to przemysłowa dzielnica miasta, znaleziono w nich bowiem żelazne prasy do tłoczenia oliwy. Prawdopodobnie wskutek najazdu babilońskiego około 600 roku p.n.e. dzielnica spłonęła. W północno-wschodniej części miasta wzniesiono fort lub gmach.