Konstanty Popiel (ur. 10 stycznia 1884 w Rzochowie, zm. 12 maja 1965 tamże) – polski nauczyciel i działacz społeczny.

Jego żoną była Eleonora Rogalska, z tego związku narodziło się pięcioro dzieci: Barbara, Stanisław, Janina, Ludmiła i Kazimierz. Jego bratem był Karol Popiel. Życiorys W 1895 roku ukończył szkołę społeczną w Rzochowie, następnie, w latach 1896–1899 uczęszczał do szkoły męskiej w Mielcu. W latach 1900–1904 pobierał nauki w Seminarium Nauczycielskim w Tarnowie. Egzamin kwalifikacyjny złożył trzy lata później w Przemyślu.

Przed I wojną światową prowadził nauczanie początkowe w pałac Szaszkiewiczów w Rzemieniu. Brał udział w I wojnie światowej, dostał się do niewoli rosyjskiej i jako więzień wojenny przebywał w Tiumeniu, Wielkiej Berezce (obwód czernichowski) i Kazaniu.

W 1922 został kierownikiem szkoły w ZarowniuUrszula Rup, Krótki rys historyczny Szkoły Podstawowej w Zarówniu.. Trzy lata później został oddelegowany przez Kuratora O.K Kraków do powiatu włodzimierskiego, tam, jako współpracownik przeprowadził organizację szkolnictwa w myśl ustawy z dnia 31/7/1924. W 1933 został kierownikiem szkoły w Chorzelowie, gdzie pełniąc obowiązki służbowe jako nauczyciel udzielał się również w pracy oświatowo społecznej.