podjął kolaborację z Niemcami. Służył w organach propagandy wojskowej na centralnym odcinku frontu wschodniego. Następnie wstąpił do Narodowo-Socjalistycznej Partii Rosji „Wiking”, zorganizowanej przez Konstantina P. Woskobojnika, który stał na czele tzw. Republiki Łokockiej. Po śmierci K. P. Woskobojnika 8 stycznia 1942 r., B. P. Baszyłow został bliskim współpracownikiem jego następcy Bronisława W. Kamińskiego. Kiedy na bazie dotychczasowej milicji ludowej Republiki Łokockiej sformowano jesienią 1942 r. Rosyjską Narodową Armię Ludową (RONA), stanął na czele oddziału propagandy sztabu formacji. W późniejszym okresie wstąpił w szeregi Narodowego Związku Pracujących (NTS). Po zakończeniu wojny uniknął deportacji do ZSRR. Przebywał w obozie dla uchodźców cywilnych w Plattling. Następnie zamieszkał pod Monachium. Zmienił nazwisko na Tamarcew. Napisał kilka powieści historycznych. Działał w Związku Suworowskim. Był sekretarzem redakcji pisma NTS „Posiew”. Działał w NTS, ale w 1948 r. wystąpił z niej. Wyemigrował do Argentyny, gdzie został współpracownikiem pisma „Nasza strana”. W latach 50. aktywnie uczestniczył w działalności Rosyjskiego Związku Imperialnego – Order. Jednocześnie napisał 9 tomów książki pt. Istorija russkogo masonstwa. W 1955 r. był autorem książki pt.