Został ekshumowany w Wielki Czwartek 29 marca 1945 roku przez rodzinę i pochowany w grobie rodzinnym na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie (kwatera 39B/3/31). mały|Grób Stanisława Biedrzyckiego na warszawskim Cmentarzu Bródnowskim.
Awanse kapral – 14 września 1938 plutonowy – ze starszeństwem od 1 września 1941 sierżant – 1 marca 1943 starszy sierżant – 4 kwietnia 1944
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari – pośmiertnie, 22 września 1944 Krzyż Walecznych – trzykrotnie odznaczony Medal Lotniczy – czterokrotnie odznaczony Medal Wojska – dwukrotnie odznaczony zwykły Znak Spadochronowy nr 2546
Życie rodzinne Był czwartym dzieckiem Antoniego (1887-1944) i Zofii (1887-1967) z domu Boder. Miał pięcioro rodzeństwa – braci: Jana (zmarł jako niemowlę), Henryka (1914-1944) i Mieczysława (urodzony 2 czerwca 1918 roku, powstaniec warszawski ps. Zawada, zmarł 30 października 1978 roku), oraz siostry: Mariannę (1911-1996) i Janinę (1920-2002). 12 sierpnia 1939 roku ożenił się z Ireną Marianowicz w Warszawie — byli bezdzietni.