Od 1907 do 1926 był docentem ornamentów i dekoracji w stylu średniowiecznej architektury na Uniwersytecie Technicznym w Berlinie. Po zburzeniu jego domu przy parku Tiergarten w Berlinie i po utracie całego dorobku artystycznego, w roku 1944 wrócił do Oldenburga. Tam malował małe pejzaże i martwą naturę, które nie sprzedawały się. Żył w ubóstwie, ale opiekowały się nim adoptowana córka i wnuczka.
Z małżeństwa zawartego 7 lipca 1896 roku z Marie Bestvater przyszła na świat córka.
Dzieła Oetken ozdobił malowidłami, witrażami, mozaikami liczne kościoły i budynki świeckie i odrestaurował wiele starych malowideł.
1891: 20 oldenburskich widoków jako rysunki piórkiem w Georg Holtzinge (redaktor) :Festschrift des Oldenburgischen Gewerbe- und Handels-Vereins zu dessen fünfzigjährigem Jubiläum 1891.