W tym birmańskim imieniu Min jest zwrotem grzecznościowym Min Khayi (birm. မင်းခရီ; Wymowa birmańska:IPA mɪ́ɴ kʰəjì, Wymowa arakańska: IPA máɴ kʰəɹì; znany także pod imieniem Ali Khan; 1392–1459) – król Arakanu od roku 1433 do 1459.
Rozpoczął swoje panowanie jako wasal Bengalu i w roku 1437 skutecznie zjednoczył całe wybrzeże Arakanu (jednego z dzisiejszych stanów Mjanmy). Następnie wykorzystał w pełni polityczne zamieszanie, jakie zapanowało w Bengalu zajmując Ramu, najbardziej na południe wysunięte terytorium jego niegdysiejszego suzerena i docierając na północy aż do Ćottogramu. W roku 1455 jego królestwo zostało ostatecznie uznane przez Ava, które przez długi czas ingerowało w sprawy Arakanu, jako państwo zwierzchnie. Jego trwające 25 lat panowanie przyniosło arakańskiemu wybrzeżu bardzo potrzebną stabilizację i przygotowało powstające królestwo do prowadzonej przez jego następców ekspansji.
Najstarsze zachowane dzieło literatury arakańskiej zapisane pismem birmańskim – Rakhine Minthami Eigyin – powstało podczas panowania Min Khayi, w roku 1455.