mały|Cerkiew w Szczytach-Dzięciołowie, ufundowana przez Jana Walentego Węgierskiego w 1785 r. Jan Walenty Węgierski herbu Wieniawa (ur. 1755, zm. 1797) – szambelan i podkomorzy na dworze Stanisława Augusta Poniatowskiego, poseł na Sejm Wielki, kawaler orderu Św. Stanisława.
Życiorys Urodził się w rodzinie Andrzeja Węgierskiego i Ewy z Niedźwieckich. Jego ojciec był pułkownikiem przedniej straży wojsk koronnych, starostą korytnickim, a od 1755 pełnił urząd koniuszego na dworze hetmana Jana Klemensa Branickiego w Białymstoku, był również zarządcą jego dóbr w Krakowie. Stryjecznym bratem Jana Walentego był poeta Tomasz Kajetan Węgierski.
Ukończył szkołę wojskową budownictwa i inżynierii w Białymstoku, założoną przez hetmana BranickiegoDanuta Teofilewicz, Działalność Komisji Edukacji Narodowej w Województwie Podlaskiej 1773-1794, Prace Białostockiego Towarzystwa Naukowego nr 14, Warszawa 1971, s. 56. W 1768 roku Jan Walenty Węgierski sprzedał Maciejowi Maurycemu Starzeńskiemu i jego żonie Anieli wójtostwo w Brańsku, nadane jego nieżyjącemu już wówczas ojcu Andrzejowi Węgierskiemu.