Szkoła kopenhaska w stosunkach międzynarodowych – wpływowy, wszechstronny i rygorystyczny sposób na dochodzenie do wiedzy o bezpieczeństwie i stosunkach międzynarodowych. Pierwszy raz nazwy użył w 1994 r. Bill McSweeney w recenzji prac zespołu pracującego pod kierunkiem Barry’ego Buzana w ośrodku badawczym w Kopenhadze.
Szkoła kopenhaska czerpie swoje źródło praktycznie ze wszystkich poprzednich wizji teoretycznych: realizmu, idealizmu, badań nad pokojem i konfliktami oraz propozycji inspirowanych krytyką wcześniejszych dokonań.
Analiza sektorowa Polega na teoretycznym podzieleniu badań nad bezpieczeństwem oraz stosunkami międzynarodowymi na sektory: wojskowy, polityczny, gospodarczy, ekologiczny i społeczny. Głównym powodem takiego ujęcia problemu bezpieczeństwa było odejście od dominującej interpretacji sektorów (dziedzin bezpieczeństwa, sfer, rodzajów stosunków międzynarodowych itp.) jako źródeł zagrożeń i potraktowanie ich jako obiektów albo „celów” zagrożenia.