Sobór podjął następujące decyzje: utworzył eparchię rostowską i taganroską na bazie dawnego wikariatu nadazowskiego eparchii jekaterynosławskiej, utworzył eparchię kubańską na bazie wikariatu kubańskiego eparchii stawropolskiej, utworzył eparchię suchumską na bazie wikariatu suchumskiego eparchii czarnomorskiej, zatwierdził powstanie Tymczasowego wyższego zarządu cerkiewnego na południowym wschodzie Rosji, przegłosował jego statut wewnętrzny i nadał mu pełnię praw autokefalicznej Cerkwi lokalnej, postanawiając jednak zrzec się ich, gdy tylko zostanie przywrócony stały kontakt z patriarchą moskiewskim i całej Rusi Tichonem, ogłosił, iż utworzony organ zarządzający będzie obejmował swoją jurysdykcją kolejne ziemie Rosji w miarę opanowywania ich przez białych, a siedziba zarządu będzie każdorazowo ustalana w porozumieniu z głównodowodzącym Armią Ochotniczą, nadał przewodniczącemu zarządu prawo oprotestowywania każdej jego decyzji. Przewodniczącym został arcybiskup doński Mitrofan, zaś jego zastępcą – arcybiskup taurydzki Dymitr, ustalił skład zarządu – 3 biskupów, 2 duchownych i 2 świeckich (na wzór Wyższego tymczasowego cerkiewnego zarządu Syberii, działającego na ziemiach kontrolowanych przez siły adm. Kołczaka). Oprócz przewodniczącego i jego zastępcy w zarządzie znaleźli się biskup rostowski Arseniusz, księża A.