Henryka Królikowska z d. Staszewska (ur. 15 stycznia 1901 w Warszawie, zm. 23 września 1983 we Włocławku) – artystka malarka, muzealnik, pedagog.
Życiorys Urodziła się w Warszawie 15 stycznia 1901 w rodzinie Franciszka i Teodory z WęglińskichAkt chrztu 104/1901, Akta stanu cywilnego Parafii Rzymskokatolickiej Świętej Barbary w Warszawie, sygn. 72/1214/0/-/75, Archiwum Państwowe w Warszawie.. Jej ojciec był kupcem, właścicielem sklepu ogrodniczego. Jej starszym bratem był fizyk Wacław StaszewskiAkt chrztu 488/1892, Akta stanu cywilnego Parafii Rzymskokatolickiej Świętej Trójcy w Warszawie, sygn. 72/1215/0/-/26, Archiwum Państwowe w Warszawie..
Ukończyła 8-klasowe Gimnazjum Zofii Kurmanowej w Warszawie. W 1922 r. rozpoczęła studia na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie na Wydziale Sztuk Pięknych, w pracowni malarstwa prof. Ferdynanda Ruszczyca. Po studiach wstąpiła do Polskiego Towarzystwa Artystycznego. Wraz z mężem, podpułkownikiem wojsk polskich Julianem Królikowskim, wyjechała na Kresy Wschodnie. W 1930 r. powróciła do Warszawy i rozpoczęła pracę jako nauczycielka rysunku w gimnazjum E. Czyżewiczowej. W 1935 r. była współorganizatorką „Grupy Wileńskich Malarek”, która dwa lata później przekształciła się w Spółdzielnię Pracy Polskich Artystek Plastyczek „Sztuka i Praca”.