Opis systemuGivoni, B. (1991). Characteristics, design implications, and applicability of passive solar heating systems for buildings. Solar energy. System pasywny przedstawiony na rysunku 1, zaprojektowany przez Barra i Costantini, składa się ze ściany izolowanej termicznie od strony południowej oraz przezroczystego systemu nakrycia. Cienka metalowa płyta, absorbująca energię słoneczną jest umieszczona pomiędzy tymi dwoma elementami, co daje dwa równoległe i niezależne pionowe przewody, gdzie powietrze prowadzone jest przez naturalną konwekcję. Powietrze przepływające przez termosyfon (przewód słoneczny), usuwa ciepło po obu stronach metalowej płyty (która funkcjonuje jako kolektor energii słonecznej); przez otwory C (rys.1)powietrze dostaje się do sufitu, umieszczonego nad ogrzewanym pomieszczeniem, magazynując w nim ciepło. Następnie powietrze wprowadzane jest do obiektu przez otwory A. Końcowym etapem przepływ powietrza przy użyciu otworu B w ścianie do przewodu słonecznego. Sprawne, działające szybery umieszczone po wewnętrznej powierzchni otworów, tak aby automatycznie obsługiwać przejścia pomiędzy funkcjami nocnymi a dziennymi. Zapobiega się w ten sposób niepożądanemu odwrotnemu przepływowi powietrza w ciągu nocy.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — System Baara-Constantini · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.