Niektóre z nich miały ważyć nawet 2 kg.
Do Jarosławca stale postępował napływ niemieckich osadników, a wraz z nimi utrwalał się charakterystyczny styl architektoniczny, będący połączeniem zabudowy ryglowej i szachulcowej (dolnosaksoński). Po dziś dzień w całości zachowały się tylko dwie zagrody pruskie oraz kilka pojedynczych domów. Nowo powstająca zabudowa częściowo nawiązuje do dawnych tradycji.
Od XIX w. następował powolny rozwój funkcji turystycznych – już przed I wojną światową wypoczywali tu przedstawiciele niemieckich środowisk artystycznych. W 1905 wieś zamieszkiwało 267 osób, z czego 100% stanowili Niemcy, a ponad 99% protestanciNa podstawie danych ze spisu powszechnego z 1905 r., według deklarowanego języka ojczystego i religii Gemeindelexikon für das Königreich Preußen. Heft IV. Provinz Pommern, Berlin 1908.. W latach 1920–1932 wakacje spędzał we wsi malarz ekspresjonistyczny Karl Schmidt-Rottluff, który przez kilkanaście lat uwieczniał pejzaże Jarosławca w swoich pracach.
W 1946 wieś została włączona do nowo powstałego województwa szczecińskiego na terenie powojennej Polski. W 1947 ustalono urzędowo nazwę JarosławiecRozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 1 lipca 1947 r. (, s.