Charitina Jewstafjewna Korotkiewicz z d. Wierchozina ros. Харитина Евстафьевна Короткевич (ur. we wsi Piestierowo, gubernia tobolska, zm. 3 października 1904 w Port Artur) – żołnierz armii rosyjskiej, jedyna kobieta uczestnicząca w obronie Port Artur w 1904 roku.
Życiorys Urodziła się w rodzinie chłopskiej we wsi Piestierowo. Straciła matkę w wieku 6 lat. Jej ojciec Jewstafij był staroobrzędowcem-pomorcem i zginął w czasie masakry nad Leną (4 kwietnia 1912).
Mając 15 lat zaczęła pracować w bufecie na stacji kolejowej Barym. Tam poznała Jakowa Korotkiewicza, z którym 27 października 1902 wzięła ślub. Małżeństwo adoptowało osieroconego chińskiego chłopca.
Po wybuchu wojny rosyjsko-japońskiej Jakow Korotkiewicz został powołany jako rezerwista do odbycia służby wojskowej i trafił do 13 wschodniosyberyjskiego pułku piechoty. W tym czasie Charitina zajmowała się domem, ale 27 lutego 1904 przyjechała wraz z dzieckiem w odwiedziny do męża. Kolejna wizyta nie doszła do skutku, bo kobietę zatrzymali żołnierze z posterunku wojskowego w Harbinie. Charitina przebrała się w mundur kolejarski, ostrzygła się po męsku i z początkiem kwietnia dotarła do pułku, w którym służył jej mąż.