Wnętrze kościoła zwieńcza płaski strop i podzielony jest kasetonami. Chór muzyczny łączy się z emporami wzdłuż bocznych ścian nawy i wsparty jest na czterech słupach. Na ścianie nawy widać niewielki fragment stropu z XVII wieku ze sceną Sądu Ostatecznego, który jest ozdobiony ludowo-renesansową ramą o motywach i dekoracji roślinnej pochodząca również z XVII wieku. Późnobarokowy ołtarz główny pochodzi z I połowy XVIII wieku. Ozdobiony jest rzeźbami aniołów oraz Chrystusa Zmartwychwstałego. Ambona jest barokowa, pochodzi z około połowy XVIII wieku. Widnieją na niej malowane postacie czterech ewangelistów autorstwa Salvatora Mundi na parapecie oraz Mojżesza, Aarona i św. Jana Chrzciciela na parapecie schodów. Organy pochodzą z początku XVIII wieku. Ponadto w wyposażeniu kościoła na uwagę zasługują zabytkowe: cztery zydle ludowe z XVIII wieku, barokowo-ludowy obraz Zmartwychwstania pochodzący z przełomu XVIII/XIX wieku, epitafium renesansowe drewniane z malowanym portretem wotywnym i Ukrzyżowaniem pochodzącym z XVII wieku, 3 rzeźby (odnowione zostały one w 1936 roku): 1. gotycka Pietà z początku XVI wieku, 2. krucyfiks gotycki z XVI wieku, 3.