Bazylika Świętej Marii Magdaleny () – XII-wieczne opactwo benedyktyńskie w Vézelay, w północnej Burgundii, we Francji. Zlokalizowany na szczycie wzgórza klasztor znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO.
Historia W 858 lub 859 roku Girard II z Vienne założył klasztor w znajdującym się w dolinie pobliskim Saint-Père. W 873 został on zniszczony przez Normanów, po czym odbudowano go na wzgórzu, w miejscu gdzie znajduje się obecna bazylika. Co najmniej od XI wieku w klasztorze znajdują się relikwie Marii Magdaleny (według niektórych źródeł mogły zostać sprowadzone już w 882 roku), co uczyniło go ważnym centrum pielgrzymkowym. Zyskujący na znaczeniu klasztor popadł w 1027 roku w konflikt z hrabiami Nevers. W latach 1098–1162 był on podporządkowany opactwu św. Piotra i Pawła w Cluny.
W 1120 roku klasztor został zniszczony przez pożar. W jego wyniku śmierć poniosło 1127 zgromadzonych wewnątrz pielgrzymów. Po pożarze nastąpiła odbudowa klasztoru, w rezultacie której otrzymał on obecny kształt. Podatki przeznaczone na odbudowę budowli doprowadziły do zatargów między mnichami a mieszkańcami Vézelay, podsycanych dodatkowo przez władców Nevers.