thumb|Pomnik Dionizasa Poški w gminie Możejki, dzielnica Šerkšnėnai Dionizas Poška, Dionizy Paszkiewicz (ur. 1764 w Lėlaičiai, zm. 12 maja 1830 w swoim majątku Bordzie w rejonie szyłelskim) – polsko-litewski poeta, filolog, kolekcjoner i historyk, tworzący w językach polskim i litewskim.
Życiorys Był synem starosty małduńskiego Adama Paszkiewicza i jego pierwszej żony Bogumiły Wisztortównej. Ojciec Poški, Adam Paszkiewicz (ur. 1717), dożył sędziwego wieku 100 lub 112 lat. W latach 1773–1780 Poška uczęszczał do jezuickiego Gimnazjum w Krożach. Pracował w sądzie w Rosieniach kolejno na stanowiskach regenta sądów grodzkiego i ziemskiego, pisarza ziemskiego i sekretarza sądu granicznego. 11 maja 1790 nabył wieś Bordzie-Bijaty, lecz już 20 września 1792 odsprzedał ją pod nazwą Bordzie-Bijaty-Szczefaniszki staroście małduńskiemu. Poślubił Urszulę Sosnowską herbu Nałęcz.
W swoich pismach propagował kulturę i tradycje Żmudzi. Tworzył w językach polskim i litewskim, pod wpływem dwóch książek, wydanych w Warszawie w roku 1808: ks. Franciszka Ksawerego Bohusza „O początkach narodu i języka litewskiego” oraz Joachima Lelewela „Rzut oka na dawność litewskich narodów i związki ich z Herulami”.