W dolinie Środkowej Obry przeważają krajobrazy antropogeniczne seminaturalne, wybitnie łąkowe (łąki > 75%) na siedliskach łęgów olszowo-jesionowych.
Ważną rolę w otwartym krajobrazie Gminy odgrywają zadrzewienia śródpolne, przydrożne, zieleń przywodna, zieleń parkowa, cmentarna, sady i ogrody przydomowe, które spełniają nie tylko funkcję krajobrazową, ale także ochronną. Wpływają na kształtowanie lokalnego klimatu obszarów, na których występują, podnoszą walory estetyczno-krajobrazowe, spełniają rolę wiatro- i glebochronną.
Cechą charakterystyczną południowej części Gminy (Doliny Środkowej Obry) są bardzo liczne i dobrze rozmieszczone zadrzewienia i zakrzewienia śródpolne i przywodne. Roślinność spełnia tu rolę regulatora stosunków wodnych.
Uprawom polowym towarzyszą zbiorowiska roślinności segetalnej – chwastów jedno- albo dwuletnich, rzadziej bylin, pozostających w zależności od rodzaju i pory zabiegów agrotechnicznych.
Do naturalnych zespołów roślinnych należą lasy. Gmina leży w obrębie Krainy Wielkopolsko-Pomorskiej i dzielnicy Wielkopolsko-Kujawskiej. Dzielnica ta charakteryzuje się warunkami sprzyjającymi rozwojowi borów sosnowych świeżych z domieszką gatunków liściastych: dębu, buku i grabu.