Na początku I tys. p.n.e. Suhu było bogatym aramejskim państewkiem graniczącym od północy z królestwem Hindanu, a od południa z Babilonią. Po raz pierwszy wzmiankowane jest ono w inskrypcjach asyryjskiego króla Tiglat-Pilesera I (1114-1076 p.n.e.), który wyprawiał się kilkukrotnie przeciwko niemu. Jeden z kolejnych władców asyryjskich, Adad-nirari II (911-891 p.n.e.), otrzymać miał trybut z Suhu. W 885 r. p.n.e. Suhu znalazło się wśród państewek które złożyły trybut Tukulti-Ninurcie II (890-884 p.n.e.) w trakcie jednej z jego wypraw wojennych. Niedługo potem Ilu-ibni, władca Suhu, który zapłacił trybut Tukulti-Ninurcie II, zmuszony został do zapłacenia kolejnego trybutu Aszurnasirpalowi II (883-859 p.n.e.), następcy Tukulti-Ninurty II. W 878 r. p.n.e. Kudurru, nowy władca Suhu, wspierany przez wojska babilońskie, wystąpił przeciw Aszurnasirpalowi II w czasie, gdy ten prowadził swe wojska w rejon rzeki Chabur. Kudurru stawił czoła Asyryjczykom w Suru, jednym ze swoich miast. Armia asyryjska wzięła miasto szturmem, plądrując je i niszcząc. Rok później Suhu dołączyło do antyasyryjskiej koalicji sąsiadujących z nim królestw Laqe i Hindanu, wspieranych dodatkowo przez Bit-Adini i Babilonię. Spotkało się to z szybką reakcją Aszurnasirpala II, który pokonać miał zbuntowane królestwa, zniszczyć ich armie i miasta.