Uchodził za przeciwnika kompromisu z Turkami, odrzucał przygotowane przez ONZ projekty zakończenia podziału wyspy. Sprzeciw wobec planu Kofiego Annana przyniósł mu pewną popularność. W wyborach w 2003 z poparciem DIKO i komunistycznego AKEL-u pokonał ubiegającego się o reelekcję prezydenta Glafkosa Kliridisa, otrzymując w pierwszej turze głosowania 51,5% głosów. Kadencję prezydencką rozpoczął 28 lutego 2003, w 2006 ustąpił z funkcji przewodniczącego swojego ugrupowania.
W 2008 poniósł porażkę w pierwszej turze kolejnych wyborów prezydenckich. Uzyskał 31,8% głosów i zajął trzecie miejsce, nie kwalifikując się do drugiej tury. Przegrał wówczas z Joanisem Kasulidisem (33,5%) oraz z Dimitrisem Christofiasem (33,3%). Zakończył urzędowanie 28 lutego 2008.
Zmarł na raka płuc 12 grudnia 2008. 15 grudnia został pochowany na cmentarzu w Nikozji. W maju 2009 jego imieniem została nazwana największa hala sportowo-widowiskowa na Cyprze.
11 grudnia 2009, w przeddzień rocznicy śmierci, jego grób został zbezczeszczony, a ciało skradzione. Prezydent Dimitris Christofias potępił ten akt, nazwał go „świętokradztwem” i stwierdził, że „niszczy on kulturę i szacunek dla zmarłych”.