thumb|200px|Apoloniusz Chrystusów Rycerz - wydana w Poznaniu sztuka grana przez tamtejszy teatr jezuicki Teatr jezuicki w Poznaniu – amatorski teatr jezuicki, działający w Poznaniu od XVI do XVIII wiekuPoznańskie historieJarosław Maciejewski, Teatry poznańskie w latach panowania króla Stanisława Augusta, PWN, Warszawa-Poznań, 1986, s.112, .
Pierwsze przedstawienia teatru jezuickiego w Poznaniu, potwierdzone w dokumentach, odbywały się w dniach 26-28 maja 1572 (dialog De corpore Christi). W 1573, w kościele jezuickim, wystawiono pierwszą w Polsce pastorałkę. 25 czerwca 1573 zagrano także kolejny dialog - Apollo z Muzami.
Zapewne przedstawienia o charakterze religijnym grano w mieście już wcześniej, ale to Jezuici rozwinęli jako pierwsi w Poznaniu sztukę teatralną na wysokim poziomie artystycznym. Grano zarówno w kościołach, na zamku królewskim i w ratuszu, jak i na ulicach, placach, dziedzińcach, a także na cmentarzu przy nieistniejącej obecnie kolegiacie. Wykorzystywano wątki religijne (np. apokryficzne), jak i antyczne. Przedstawienia miały oddziaływać na widzów, ale też kształtować rozwój duchowy uczniów-aktorów. W XVI i na początku XVII wieku zakonnicy stworzyli w Poznaniu jeden z najprężniejszych ośrodków teatralnych na ziemiach polskich.