Uczep zwisły (Bidens cernua L.) – gatunek rośliny jednorocznej z rodziny astrowatych. Jest szeroko rozprzestrzeniony w strefie umiarkowanej na półkuli północnej w Europie, Azji i Ameryce Północnej. W Polsce występuje pospolicie na całym niżu i w górach do regla dolnego.
Morfologia thumb|left|Pokrój thumb|left|Kwiatostan thumb|left|Okrywa koszyczka Łodyga Łodyga wzniesiona lub pokładająca się u nasady i wyżej wzniesiona. Osiąga wysokość do 90 cm. Jest zwykle nierozgałęziona lub słabo rozgałęziona w górnej części. Zwykle naga, ale bywa delikatnie owłosiona w górnej części. Delikatnie żeberkowana i często czerwono nabiegła. Liście Naprzeciwległe, siedzące i zrastające się nasadami. Blaszki lancetowate, o nasadzie klinowatej, wierzchołku zaostrzonym, na brzegu płytki i odlegle ząbkowane, z ząbkami skierowanymi ku wierzchołkowi liścia. Kwiaty Zebrane w zwieszone koszyczki kwiatowe. Listki okrywy zewnętrznej w liczbie 5–8, osiągają do 2 cm długości i 0,5 cm szerokości, w czasie kwitnienia są rozpostarte, w czasie owocowania zwykle wzniesione. Okrywa wewnętrzna to 8 jajowatych i błoniastych listków, pomarańczowo zabarwionych na szczycie, osiągających do 9 mm długości. Na dnie koszyczka występują podobne do nich, choć węższe plewinki.