Królestwo Pyain (birm. ဒုတိယ သရေခေတ္တရာ နေပြည်တော်) – królestwo istniejące przez sześć dziesięcioleci, w latach 1482–1542, na terenie obecnej środkowej Mjanmy.
Wyrosłe wokół miasta Pyain, to niewielkie królestwo było jednym z państewek, jakie wyrwały się spod dominacji królestwa Ava pod koniec XV w. W latach 20. XVI w. Pyain było sojusznikiem Konfederacji Państw Szanów, wraz z którą najeżdżało terytoria Ava. Po upadku w 1527 królestwa Ava pod naporem armii Konfederacji, samo Pyain stało się w 1532 jej hołdownikiem. Pod koniec lat 30. XVI w. zostało wciągnięte w wojnę królestw Taungngu i Hanthawaddy (1534-1541). Pomimo wsparcia wojskowego ze strony Konfederacji i królestwa Mrauk U, niewielkie królestwo Pyain uległo siłom Taungngu w roku 1542Harvey 1925: 157–158..
Historia Początki Przez większą część pierwszej połowy drugiego tyiąclecia po Chr. Pyain było państwem wasalnym wobec władających Górną Birmą królestw Paganu, Pinya i Ava. W okresie istnienia królestwa Ava (XIV-XV w.) Prome było najbardziej na południe wysuniętym jego regionem graniczącym z rywalizującym królestwem Hanthawaddy. Region ten stawał się często terenem walk w okresie wojny czterdziestoletniej (1385–1424) toczonej między Ava a Hanthawaddy.