Neokonserwatyzm (skrótowo neocon) – doktryna polityczna, ruch polityczny w USA powstały w latach 60 XX w., będący specyficznie amerykańską odmianą konserwatyzmu. Łączy klasyczne wartości konserwatywne z elementami liberalizmu, głównie gospodarczego.

Historia Doktryna ukształtowała się wśród żydowskich członków, zwolenników Partii Demokratycznej rozczarowanych polityką wewnętrzną, a szczególnie polityką zagraniczną tej partii. Stanowisko neokonserwatywne kształtowało się na łamach czasopisma Commentary redagowanego przez Normana Podhoretza, a wydawanego przez American Jewish CommitteeBenjamin Balint, Running Commentary: The Contentious Magazine that Transformed the Jewish Left into the Neoconservative Right (PublicAffairs, 2010)Murray Friedman, The neoconservative revolution: Jewish intellectuals and the shaping of public policy (Cambridge University Press, 2005)Gal Beckerman, [w:] „The Neoconservatism Persuasion”, The Forward, 6.01.2006..

Zdaniem części badaczy neokonserwatyzm wywodzi się z filozofii Leo Straussa.

Główne motywy Za filary doktryny neokonserwatywnej uważa się: internacjonalizm (kształtowanie ładu międzynarodowego) prymat USA w świecie unilateralizm (USA powinny działać bez ograniczeń ze strony instytucji międzynarodowych) militaryzm promowanie demokracji na świecie