Wybuch I wojny światowej zachwiał kakaowym rynkiem i zakłócił transport towaru, jednak po jej zakończeniu sytuacja wróciła do normy. W 1921 roku nadmiar produkcji spowodował znaczny spadek cen, a Wielki kryzys i rozwój przemysłu naftowego doprowadziły do stopniowego zmniejszania produkcji kakao. W końcu plantacje w Grande Riviere upadły, co zapoczątkował także upadek wsi. Z 718 mieszkańców, którzy zamieszkiwali ją w 1931 roku, spadła ona do 550 w 1946. Posterunek policji i miejscowa loża masońska zostały przeniesione w inne miejsca, a urzędnik sądowy przestał odwiedzać wieś, która ostatecznie została sprzedana. Nowy właściciel utrzymał produkcję kakao, jednak liczbę pracowników ograniczył do minimum. Miejscowa ludność zajęła się więc uprawą bananów, rybołówstwem i pracą przy budowie drogi, którą finansował rząd.
Ekoturystyka
W 1992 roku stowarzyszenie Grande Riviere Environmental Awareness Trust (GREAT) postanowiło zająć się ochroną żółwich gniazd na plaży Grande Riviere, które padały ofiarą kłusowników.