W 1730 zakon postanowił otworzyć erem franciszkański na Korsyce. Urząd gwardiana w Zuani powierzono w grudniu 1732 r. Teofilowi. W 1734 wezwano go do Rzymu, zaś w 1735 ponownie wyznaczono do pracy w klasztorze w Bellegrze. Ostatnie lata życia bł. Teofil spędził w założonym przez siebie konwencie w Fucecchio w Toskanii. Zmarł po krótkiej chorobie 19 maja 1740 w Fucecchio, pozostawiając po sobie szereg dziełek opublikowanych po włosku i po łacinie. Zachowała się również korespondencja adresowana do prowincjała toskańskiego o. Scalabriniego.
Kult Do grobu o. Teofila pielgrzymowano zaraz po jego śmierci. Pierwsze starania o beatyfikację podjęto już w 1750. Papież Benedykt XIV ogłosił go czcigodnym 21 listopada 1755. Beatyfikacji dokonał 19 stycznia 1896 papież Leon XIII, kanonizacji 19 czerwca 1930 papież Pius XI.
Zobacz też święci i błogosławieni rodziny franciszkańskiej wstawiennictwo świętych
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Włoscy święci franciszkańscy Kategoria:Włoscy duchowni katoliccy Kategoria:Włoscy franciszkanie (OFM) Kategoria:Włoscy teolodzy katoliccy Kategoria:Urodzeni w 1676 Kategoria:Zmarli w 1740 Kategoria:Beatyfikowani przez Leona XIII Kategoria:Kanonizowani przez Piusa XI