Stefan Michałowski (ur. 29 czerwca 1919 w Skułach, zm. 23 kwietnia 2007 w Warszawie) – pułkownik dyplomowany Wojska Polskiego.
Życiorys Służbę wojskową rozpoczął w 1938 w Szkole Podchorążych Saperów. Po ukończeniu I roku otrzymał przydział do 60 kompanii saperów w 60 Dywizji Piechoty, z którą brał udział w obronie Kobrynia. Następnie walczył w składzie Grupy Operacyjnej „Polesie” generała Franciszka Kleeberga. Po jej kapitulacji dostał się do niewoli niemieckiej, z której uciekł. W okresie okupacji, od 1940 roku brał udział w ruchu konspiracyjnym jako członek Związku Walki Zbrojnej i następnie Armii Krajowej.
Po wyzwoleniu, w czerwcu 1945 został powołany do Wojska Polskiego i zweryfikowany do stopnia podporucznika. Zajmował kolejno stanowiska – od dowódcy plutonu saperów do szefa sztabu i dowódcy 47 batalionu saperów (w latach 1946–1948) 16 Dywizji Piechoty. Od 1948 był szefem wydziału oraz p.o. szefa Wojsk Inżynieryjnych – Pomorskiego Okręgu Wojskowego. W szefostwie nadzorował szkolenie oddziałów inżynieryjnych okręgu oraz organizował rozminowywanie i oczyszczanie jego terenów z przedmiotów wybuchowych. W 1959 przez kilka miesięcy dowodził czasowo 5 Mazurskim pułkiem saperów ze Szczecina.