W okresie od 1 września 1942 do 24 grudnia 1943 roku jest dowódcą 294 Dywizji Piechoty, która prowadziła walki na terenie Ukrainy nad rzeką Mius i miasta Stalino.
Po odwołaniu z funkcji dowódcy dywizji pozostawał w okresie od grudnia 1943 do kwietnia 1944 roku w dyspozycji OKH, w tym okresie ukończył kurs dowódców korpusów w Döberitz-Elsgrund.
W kwietniu 1944 roku skierowany do dyspozycji dowódcy Grupy Armii „Północna Ukraina”, a w dniu 25 kwietnia 1944 roku został dowódcą XIII Korpusu Armijnego, a następnie w dniu 5 czerwca 1944 roku dowódcą LVI Korpusu Pancernego. Jako dowódca tych korpusów brał udział w walkach na terenie zachodniej Ukrainy i Polski.
W styczniu 1945 roku dowodzony przez niego korpus walczył w rejonie przyczółka na Wiśle pomiędzy Dęblinem i Puławami. Po rozpoczęciu ofensywy styczniowej został rozbity przez Armię Czerwoną, a Johannes Block poległ w czasie wycofywania się resztek korpusu w stronę Kielc.