Folklor miejski – wspólne tradycje funkcjonujące w społeczności miejskiej.

Definicja Folklor Terminu „folklor” użył po raz pierwszy brytyjski pisarz i antykwariusz William Thoms, który zaliczył do niego zwyczaje, obrzędy, obyczaje (sposób życia), zabobony, ballady, przysłowia i inne podobne zjawiska. Wynika z tego, że pojęcie „folkloru” nie obejmowało tylko literatury ustnej ludu, lecz raczej jego wiedzę, co widoczne jest w etymologii słowa: wyraz złożony „folk-lore” oznacza „wiedzę ludu”. Według etnolog Violetty Krawczyk-Wasilewskiej Thoms używając pojęcia „folk” („lud”) odnosił je nie do konkretnej warstwy społecznej, tylko do zwykłych ludzi („common people”). Dopiero rówieśnicy i następcy Thomsa zaczęli utożsamiać „folk” z warstwą chłopską, w ten sposób do początków XX wieku folklor dotyczył przede wszystkim kultury duchowej chłopstwa europejskiego. Taka definicja odpowiadała dziewiętnastowiecznym trendom intelektualnym, artystycznym i ideowym (romantyzmowi, pozytywizmowi, kształtowaniu się nowoczesnych narodów), gdzie gloryfikowano „prostego człowieka z ludu” oraz szukano wśród mieszkańców wsi autentycznej prostotyV. Krawczyk-Wasilewska, Współczesna wiedza o folklorze, Warszawa: Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza 1986, s. 9-10.. Również i dzisiaj pojęcie „folkloru” łączone jest najczęściej ze środowiskiem wiejskim.