W lutym 1926 aktorka wyjechała do Ameryki. Jej krótkie, ciemne włosy i charakterystyczna uroda sprawiły, że reżyserzy obsadzali ją najczęściej w rolach kobiet-wampów. W 1926 wystąpiła w filmie The Sorrows of Satan D.W. Griffitha. W jednej z wersji filmu, rozpowszechnianej w Europie, Lia de Putti pojawiła się na ekranie w stroju topless. Kolejne filmy, realizowane w Hollywood nie przyniosły aktorce znaczących sukcesów. W 1929 wyjechała do Londynu, gdzie zagrała w filmie The informer, opartym na dramacie Arthura Robisona. Po powrocie do USA w 1930, zdecydowała się na występy na jednej ze scen Broadwayu.
Problemy ze zdrowiem zaczęły się do infekcji przełyku, wywołanej przez przebicie go kością kurczaka. W czasie pobytu w szpitalu stan zdrowia aktorki gwałtownie się pogorszył. Zmarła na zapalenie płuc. Pochowana na cmentarzu Ferncliff w Hartsdale.
Życie prywatne W 1913 poślubiła urzędnika Zoltána Szepessy, z którym rozwiodła się w 1918. Urodziła dwie córki (Ilonę ur. 1914 i Judith ur. 1916).