Pozostała część kościoła pochodzi z XIII wieku i utrzymana jest w stylu gotyckim.
Kolegiata doznała znacznych uszkodzeń w wyniku nalotów bombowych oraz ostrzału Aschaffenburga przez artylerię podczas II wojny światowej. Odbudowa budynku rozpoczęła się w 1946 roku i dzięki temu już w 1947 roku w nawie głównej mogły odbywać się nabożeństwa. Praca nad odnową samego kościoła oraz zgromadzonych w nim zabytków sztuki, które nie uległy całkowitemu zniszczeniu (ołtarze boczne, chór), były prowadzone systematycznie w następnych latach. W 1955 roku ponownie z wieży kościelnej rozbrzmiewały dzwony. W 1957 roku odbudowa świątyni została oficjalnie zakończona. W 1981 roku poświęcono nowy ołtarz główny wykonany przez rzeźbiarza Maxa Webera.
Wyposażenie wnętrz thumb|200px|Aschaffenburski krzyż triumfalny thumb|Dziedziniec wewnętrzny Bazylika mniejsza dzięki zachowanemu wyposażeniu zaliczana jest do najbardziej znaczących budowli sakralnych regionu. Szczególnie warte wymienienia są: nadnaturalnej wielkości Aschaffenburger Triumphkreuz (Aschaffenburski krzyż triumfalny) z X wieku.