Krzywą złożoną tworzy się umieszczając wszystkie strumienie cieplne na jednym wykresie (diagram 1), a następnie łącząc je w „krzywą złożoną” charakteryzującą wszystkie strumienie (diagram 2). Dla poszczególnych przedziałów temperaturowych wartości PC są sumą wartości PC dla wszystkich strumieni będących w tym obszarze. W ten sposób otrzymuje się krzywe cieplne charakteryzujące cały układ (diagram 4). Służą one do analizy i projektowania układów cieplnych.
Punkt na wykresie, w którym różnica temperatur pomiędzy strumieniami gorącymi i chłodnymi osiąga wartość minimalną nazywa się punktem zbliżenia a różnica temperatur w tym punkcie temperaturą zbliżenia. Punkt ten ma kluczowe znaczenie w analizie układów cieplnych, ponieważ różnica temperatur jest siłą napędową w procesach wymiany ciepła i określa dynamikę całego układu (wymiana ciepła w tym punkcie zachodzi najwolniej). Poprzez modyfikację układu można wpływać na dynamikę procesu – zwiększając lub zmniejszając ilość wymienianego ciepła.