thumb|300px|Mistrz Tryptyku Dominikańskiego, Ucieczka do Egiptu – fragment Tryptyku Dominikańskiego, lata 60. XV wieku, Kraków, Muzeum Narodowe – Pałac biskupa Erazma Ciołka
Mistrz Tryptyku Dominikańskiego, znany również jako Mistrz Poliptyku Dominikańskiego, Mistrz Ołtarza Dominikańskiego – anonimowy malarz działający w drugiej połowy XV stulecia w Krakowie. Obok Mistrza Tryptyku ze Świętą Trójcą, Mikołaja Haberschracka i Jana Wielkiego należy do głównych przedstawicieli malarstwa późnogotyckiego drugiej połowy XV wieku w Krakowie.
Ten anonimowy malarz wraz z prawdopodobnie towarzyszącym mu warsztatem rozwinął w stolicy Królestwa Polskiego nową konwencję stylową, która zdystansowała tradycję idealizującego stylu miękkiego na rzecz stylu realistycznego – tzw. stylu łamanego (od geometrycznych, „łamanych” draperii szat), w obrębie którego, prócz elementów stylizujących, istnieją elementy nadające malowidłom realistyczny charakter. W Krakowie ten nurt stylowy pojawił się przed połową XV stulecia, jednak Mistrz Tryptyku Dominikańskiego preferował realizm w sposób świadomy i programowy.