Vladka Meed lub Władka Meed, właściwie Feigele Peltel (ur. 29 grudnia 1921 w Warszawie, zm. 21 listopada 2012 w Phoenix) – polsko-żydowska działaczka ruchu oporu w czasie II wojny światowej, kurierka Żydowskiej Organizacji Bojowej (ŻOB), autorka wspomnień i działaczka społeczna.
Życiorys Urodziła się w Warszawie, w rodzinie Chany i Szlomo Peltelów. W czasie okupacji niemieckiej posługiwała się imieniem Władysława, zdrabnianym jako Władka, a w przyszłości przekształconym na Vladka. Była członkiem Bundu, na polecenie którego pozostała po tzw. stronie aryjskiej i organizowała pomoc dla getta warszawskiego. Brała między innymi udział w akcji ratowania dzieci żydowskich z getta, które po przeszmuglowaniu przez mur ukrywane były w polskich rodzinach katolickich. W 1942 r. była jedną z osób, które poinformowały przedstawicieli polskiego podziemia o deportacji 265 tysięcy Żydów do obozów zagłady oraz o mordach dokonywanych w obozie zagłady w Treblince. Podczas powstania w getcie warszawskim w kwietniu 1943 r. zajmowała się przerzucaniem do getta pistoletów, dynamitu oraz benzyny do butelek zapalających.