Zadebiutował artykułem Apel poległych („Młodzież”, 1940, nr 6) na łamach wydawanej prasy konspiracyjnej. W latach 1943–1944, autor i współautor wielu reportaży, które były drukowane w wielu pismach konspiracyjnych, m.in. w „Biuletynie Informacyjnym”, „Demokracie”, „Dniu Warszawy”, „Drużynie”, „Dziś i Jutro”, „Na Posterunku”, „Przeglądzie Polskim”, „Tygodniu”, „Wolnej Polsce”, „Żołnierzu Polskim”, a przedrukowywanych także w pismach polskich na obczyźnie.

Podcczas Powstania Warszawskiego był szefem Biura Prasowego Wydziału Propagandy BIP KG AK. Napływające do niego od poszczególnych PSW reportaże przesyłane były przez niego do redakcji pism powstańczych oraz do Departamentu Informacji i Prasy Delegatury Rządu RP na Kraj. Po kapitulacji oddziałów powstańczych przebywał w Oflagu II D Gross-Born, a kiedy został uwolniony przez oddziały brytyjskie pracował w dziale prasowym 1 Dywizji Pancernej, redagując pismo „Defilada”Tygodnik żołnierzy Polskich Sił Zbrojnych w Niemczech. Przeniesiony został we wrześniu 1947 do Wielkiej Brytanii, gdzie przebywał w obozie Polskiego Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczenia. Po zdemobilizowaniu w 1948 pracował w Londynie w wytwórni ciastek. Pisywał wówczas pod pseudonimem „Doonean” broszurki sensacyjno–kryminalne, które wydawano w Brukseli.