Kościół św. Katarzyny w Starogardzie Gdańskim – rzymskokatolicki kościół w Starogardzie Gdańskim, wybudowany w latach 1799–1802. Do 1946 świątynia luterańska.
W 2003 obiekt wpisano do rejestru zabytków.
Historia
Okres przed I rozbiorem Polski Pierwsza wzmianka o kościele pod tym wezwaniem pochodzi z około roku 1470. Znajdował się on przy skrzyżowaniu obecnych ulic Wodnej i Podgórnej, nad kanałem młyńskim. Prawdopodobnie wzniesiono go w technice muru pruskiego. W 1557 roku świątynia została przejęta przez protestantów na mocy dekretu króla Zygmunta II Augusta. Budynek spłonął podczas pożaru miasta w 1629 roku, kolejny pożar miał miejsce w roku 1642. Podczas potopu szwedzkiego zrównane z ziemią zostały kościoły pw. św. Jana, św. Jakuba i św. Jerzego, a kościół farny uległ znacznemu zniszczeniu. Kościół św. Katarzyny, który jako jedyny ocalał, służył do momentu odremontowania fary zarówno katolikom, jak i protestantom. Do I rozbioru Polski kazania głoszono po polsku i po niemiecku.