Jeszcze później, w lutym 1835, utworzono w tym Komitecie dwaNatalia Gąsiorowska-Grabowska, W stulecie wiosny ludów, 1848-1948: Wiosna ludów w Europie, Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1951. wydziały: krajowy i emigracyjny. Ostatecznie w miejsce wszystkich Komitetów w grudniu 1835 wybrano Komitet Stały, który tworzyli: Joachim Lelewel, Walenty Zwierkowski, W. Pietkiewicz, Karol Stolzman, Andrzej Gawroski, Karol Królikowski. W tym samym roku Feliks Nowosielski opuścił Szwajcarię i udał się do Włoch.
Był bliskim przyjacielem Giuseppe Mazziniego. Po długotrwałych rokowaniach w dniu 27 listopada 1833 r. została podpisana umowa regulująca kwestię uczestnictwa Polaków w powstaniu Włoch. Stosując się do jej mocy, Polacy uczestniczyli w późniejszej rewolucji Wiośnie Ludów zorganizowanej przez Giuseppe Mazziniego przeciwko nieporadnym, nieudolnym i lekkim rządom Ferdynanda II Burbona. Ze strony polskiej osobami podpisującymi byli: Feliks Nowosielski, Karol Stolzman i Franciszek Gordaszewski. Polacy zamierzali walczyć o wolność Italii pod własnym sztandarem jako zawiązek legionu narodowego.