Po zakończeniu I wojny światowej pozostał w wojsku i został instruktorem w szkole artylerii w Jüterbog. Od 1922 roku jest inspektorem artylerii w ministerstwie Reichswehry i funkcję tę pełni do 1927 roku. Później jest dowódcą 1 batalionu 4 pułku artylerii i komendantem szkoły strzelań artyleryjskich w Jüterbog. W 1931 roku przechodzi do sztabu 1 pułku artylerii, a po kilku miesiącach został komendantem twierdzy Königsberg, tę funkcję pełni do 1936 roku. W 1936 roku został Przewodniczącym Sądu Wojskowego Rzeszy i funkcję tę pełnił do 1939 roku.
W dniu 11 września 1939 roku został komendantem utworzonego z terenów Wolnego Miasta Gdańsk i ziem polskich korytarza pomorskiego XX Okręgu Wojskowego Gdańsk – Prusy Zachodnie. Funkcję tę sprawował do 23 października 1939.
W dniu 25 października 1939 roku został dowódcą VIII Korpusu Armijnego. Jako dowódca tego korpusu bierze udział w kampanii francuskiej w 1940 rok, a następnie w ataku na ZSRR w składzie Grupy Armii „Środek” na kierunku Białystok – Smoleńsk.