Nowowprowadzonego Wolseleya 15/50 wyposażono w taki sam silnik.

"Manumatyczna", półautomatyczna skrzynia biegów była opcją od stycznia 1957 roku, jednak na rynku pojawiło się zaledwie 496 sztuk z takim rozwiązaniem, ponieważ już w 1958 roku zostało wycofane.

Poprawiono wykończenia wewnętrzne. Dostępny był również model "Varitone" z większym tylnym oknem i opcjonalnym, dwukolorowym wykończeniem. Karoseria modelu ZB opierała się na korpusie wyprodukowanym przez Pressed Steel, zaś otwory na tylne panele były powiększane przed malowaniem w fabryce Morrisa.

Magnette Mark III

Model Mark III zaprezentowany w 1959 roku zebrał mieszane recenzje. Czasopisma amerykańskie entuzjastycznie ogłosiły jego wejście na rynek, podczas gdy w brytyjskich odpowiednikach spotkał się z chłodnym przyjęciem. Mark III był niemal identyczny z modelem 4/68 Riley Motor, a wyglądem przypominał inne sedany zaprojektowane przez Battistę Pininfarinę.

Wszystkie wersje (w tym Austin A55 Cambridge, Morris Oxford V oraz Wolseley 15/60) były produkowane przez British Motor Corporation.

Samochód wyposażono w silnik serii B o pojemności 1489 cm³, jednak wersja Magnette III (oraz jej odpowiednik Rileya) wyposażone były w podwójne gaźniki SU H.D.4, co poprawiało osiągi.