() – metodyka programowania należąca do grupy metodyk zwinnych inżynierii oprogramowania (z których najbardziej znaną jest programowanie ekstremalne). Jej głównymi celami jest umożliwienie wytwarzania użytecznego oprogramowania w powtarzalny i efektywny sposób, zapewniając wiarygodne informacje o stanie projektu informatycznego do wszystkich jego uczestników, z minimalnym narzutem na pracę programistyczną.
Historia Metodyka FDD została opracowana przez w roku 1997, na potrzeby projektu realizowanego w dużym, singapurskim bankuPalmer, S. R., & Felsing, M. (2001). A practical guide to feature-driven development. Pearson Education.. Rezultatem był zestaw pięciu procesów, pokrywających ogólny model, wyliczenie, planowanie, modelowanie oraz tworzenie funkcji systemu. Od czasu pierwszego udanego wykorzystania, pojawiło się kilka implementacji FDD.
Pierwszy opis FDD pojawił się w szóstym rozdziale książki Java modeling in color with UMLCoad, P., Luca, J. D., & Lefebvre, E. (1999). Java modeling color with UML: Enterprise components and process with Cdrom. Prentice Hall PTR. autorstwa , Erica Lefebvre i Jeffa De Luci, wydanej w roku 1999.