Natomiast Kozacy kubańscy zgrupowali się w obozie zbiorczym w Taganrogu. 20 lutego powstał tam 1 Kubański Pułk Kozacki, którego dowództwo objął starszina wojskowy I. I. Sałomacha.
Z kolei Kozacy dońscy wzięli udział w walkach z nacierającą Armią Czerwoną o Rostów nad Donem i Nowoczerkask. Po odrzuceniu pierwszych ataków sowieckich podczas ciężkich walk 14-21 lutego w rejonie Matwiejewa Kurgana został rozbity 1 Doński Pułk Kozacki. Niemcy i Kozacy zostali zmuszeni do opuszczenia obu miast i odwrotu na zachód. Przeprawiwszy się przez skute lodem Morze Azowskie uchodźcy kozaccy znad Donu przybyli do obozów w Taganrogu i Mariupolu. Organizacją ewakuacji zajmował się utworzony jeszcze pod koniec 1941 r. przy Ministerstwie do spraw Okupowanych Terytoriów Wschodnich Alfreda Rosenberga Zarząd do spraw Kozactwa Donu, Kubania i Tereka na czele z dr. N. Himpelem.