Furosemid () – organiczny związek chemiczny z grupy sulfonamidów, lek moczopędny i przeciwnadciśnieniowy należący do grupy diuretyków pętlowych.
Mechanizm działania Mechanizm działania furosemidu polega na hamowaniu zwrotnego wchłaniania jonów chlorkowych w nefronie, w części wstępującej pętli Henlego. Powoduje to zahamowanie zwrotnego wchłaniania jonu sodowego, który zostaje wydalony, pociągając za sobą wodę. Oprócz wzrostu wydalania jonów sodu, powoduje także zwiększenie wydalania potasu, magnezu, wapnia. Hamuje natomiast wydalanie kwasu moczowego.
Wskazania Furosemid stosuje się w leczeniu ostrej niewydolności lewokomorowej i spowodowanego przez nią, obrzęku płuc, a także zaostrzeniach przewlekłej niewydolności serca.
Wykorzystuje się działanie moczopędne w przebiegu leczenia: zespołu nerczycowego marskości wątroby ostrej i przewlekłej niewydolności nerek, z wyraźnie obniżonym wskaźnikiem filtracji kłębuszkowej – w sytuacji gdy leki tiazydowe przestają być skuteczne opornego na leczenie tiazydami nadciśnienia tętniczego ciężkiej niewydolności krążenia zatruć – podczas forsowania zwiększonej diurezy hiperkalcemii.
Stosowany również w próbach zapobiegania obrzękowi mózgu.