żołnierzy), 2 i 3 Armia miały zabezpieczać od wschodu i od zachodu operację w Macedonii.
Siły osmańskie Zgodnie z planem opracowanym przez niemieckiego doradcę sztabu osmańskiego Colmara Freiherra von der Goltza siły osmańskie w Macedonii miały realizować zadania obronne i w razie zagrożenia wycofać się do Albanii. Decydujące starcie miało rozegrać się w Tracji, gdzie armia osmańska miała przeprowadzić ofensywę. Plan von der Goltza skorygował nowy szef sztabu armii osmańskiej Nazim Pasza, który podjął decyzję o ofensywie w Macedonii, która miała zaskoczyć atakujących tam Serbów. Proces mobilizacji sił osmańskich następował powoli i w chwili rozpoczęcia działań wojennych dowódca Armii Wardaru, Zeki Pasza dysponował zaledwie połową żołnierzy przewidzianych w planie mobilizacji podległych mu jednostek.
W skład Armii Wardaru wchodziły trzy korpusy: V Korpus (dow. Said Pasza), złożony z czterech dywizji piechoty, stacjonujący w rejonie Štip. VI Korpus (dow. Cavit Pasza), złożony z dwóch dywizji piechoty, stacjonujący w rejonie Wełes. VII Korpus (dow. Fethi Pasza), złożony z trzech dywizji piechoty, stacjonujący wokół Kumanowa.