W 1949 w cerkwi św. Aleksego umieszczone zostało planetarium.

W 1960 kompleks klasztorny został uznany za zabytek, jednak przez kolejną dekadę nie był remontowany i jego stan techniczny ulegał sukcesywnemu pogorszeniu. W latach 70. i 80. XX wieku przeprowadzony został jego częściowy remont. W 1991 eparchia niżnonowogrodzka odzyskała główną świątynię monasteru – sobór Zwiastowania. Klasztor został restytuowany w 1993 przez metropolitę niżnonowogrodzkiego Mikołaja, który wyznaczył na jego pierwszego przełożonego hieromnicha Cyryla (Pokrowskiego). Przy monasterze rozpoczęła pracę szkoła duchowna, przekształcona w 1995 w seminarium duchowne. W latach 2004–2007 miała miejsce odbudowa cerkwi św. Aleksego, odnowienie budynków mieszkalnego i szpitalnego, jak również refektarza, trwają prace w cerkwiach św. Sergiusza, Zaśnięcia Matki Bożej oraz w soborze Zwiastowania. Przy źródle św. Aleksego powstała drewniana kaplica.

W 2013 w monasterze przebywało ośmiu mnichów i riasoforny posłusznikБратия монастыря.

Przypisy

*