Wyspa została odkryta 1544 roku przez hiszpańskiego żeglarza Bernardo de la Torre. Na mapach była oznaczana jako AbreojosBrand, Donald D. The Pacific Basin: A History of its Geographical Explorations The American Geographical Society, New York, 1967, p.123.. W chwili odkrycia wyspa nie była zamieszkana, jednak w trakcie prowadzonych później badań archeologicznych odkryto fragmenty ceramiki wskazujące na to, że wyspa była zamieszkana przez Czamorro.

W 1899 wyspa wraz z całym archipelagiem Marianów Północnych została sprzedana Cesarstwu Niemieckiemu przez Hiszpanię. Od tej pory wyspa stanowiła część stanowiła część Nowej Gwinei Niemieckiej.

Po I wojnie światowej wyspa została przekazana przez Ligę Narodów Cesarstwu Japonii, jako część Mandatu Południowego Pacyfiku. Po II wojnie światowej wyspa została przekazana Stanom Zjednoczonym, jako część Powierniczego Terytorium Wysp Pacyfiku. Obecne jest częścią terytorium stowarzyszonego z USA i stanowi część Wspólnoty Marianów Północnych.