Rok 1809 W pierwszych miesiącach nowego roku, armia duńsko-norweska cierpiała na poważne braki zaopatrzeniowe. Z powodu blokady portów norweskich przez Brytyjczyków, książę Christian August nie był w stanie wprowadzić w życie swoich ofensywnych planów. Postawę wyczekującą obrali także Szwedzi, koncentrując swoje siły w Finlandii do walk z Rosją. 13 marca zdetronizowano Gustawa IV Adolfa. Powodem były straty terytorialne w wojnie z Rosją. W tej sytuacji kandydat do korony szwedzkiej Christian August, wycofał się z planów ataku na Szwecję. Latem 1809 r. pod naciskiem Francji, książę powrócił do porzuconych zimą zamiarów. Jako że inwazja na prowincję Skania wydawała się nierealna, skoncentrowano się na norweskich ziemiach przyznanych Szwedom w wyniku pokoju w Brömsebro (Jämtland, Härjedalen). Działania te przyśpieszyły również rosyjskie sukcesy w Finlandii. W wyniku walk rosyjsko-szwedzkich w tym kraju Rosja opanowała niemalże całą Finlandię, a jej wojska stanęły w szwedzkim Norrland. Władca Danii i Norwegii Fryderyk VI Oldenburg wierzył w to, że w sojuszu z Rosjanami osiągnie łatwe zwycięstwo nad Szwecją. 2 lipca Christian August wydał rozkaz ataku na Jämtland.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wojna duńsko-szwedzka (1808–1809) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.