Bitwa pod Sarantaporo – bitwa stoczona w dniach 9–10 października 1912 roku (starego stylu) pomiędzy armią osmańską i grecką podczas I wojny bałkańskiej.
Tło i początek działań W I wojnie bałkańskiej celem armii greckiej było opanowanie terenów Macedonii Egejskiej i Epiru, wchodzących w skład Imperium Osmańskiego, a także pomszczenie klęski, jaką poniosła armia grecka w wojnie 1897 roku. W stosunku do działań zbrojnych prowadzonych przez Bułgarów i Serbów front grecki miał dla losów wojny znaczenie drugorzędne. 5 października 1912 oddziały greckie przekroczyły granicę. W rejonie Elasona-Deskati doszło do pierwszych starć z wysuniętymi placówkami tureckimi, które wobec znacznej przewagi nieprzyjaciela wkrótce wycofały się na główną pozycję obronną. 7 października czołowe oddziały greckie dotarły do Sarantaporo.
Siły przeciwników Do działań przeciwko Turkom Grecy skierowali Armię Tesalii (dowodzoną przez następcę tronu Konstantyna) złożoną z sześciu dywizji (1-6), wzmocnionych częścią 7 dywizji z Larisy, brygadą kawalerii i czterema samodzielnymi batalionami ewzonów.