Franciszek Młynek, ps. „Przyzba” (ur. w 23 września 1904 w Białobrzegach, zm. 18 sierpnia 1967 w Przeworsku) – polski regionalista, działacz społeczny i ludowy.
Życiorys Urodził się w 23 września 1904 w Białobrzegach. Uczęszczał do szkoły podstawowej w Żołyni, którą ukończył w 1917. Podjął naukę w Gimnazjum Realnym w Łańcucie, które uwieńczył zdaniem egzaminu dojrzałości w 1925. W trakcie nauki w gimnazjum wstąpił do Związku Harcerstwa Polskiego i w 1924 został zastępcą hufcowego. W latach 1925–1930 odbył studia prawnicze na Uniwersytecie Lwowskim, uzyskując tytuł magistra. Podczas studiów wstąpił do Akademii Młodego Ludowca, prowadził wykłady na tzw. Uniwersytetem Niedzielnym.
Podjął równocześnie pracę zawodową w Kasie Rolniczej w Żołyni (1926-1927). W 1928 pełnił funkcję lustratora w Małopolskim Towarzystwie Rolniczo-Leśnym we Lwowie. Rok później zatrudnił się jako księgowy w Szkole Sejmikowej w Hrubieszowie. W latach 1931–1933 pracował jako sekretarz w Magistracie Miasta Zawiercie, zaś w latach 1933-1939 był inspektorem w Wydziale Powiatowym w Zawierciu. W Hrubieszowie poznał swą przyszłą żonę Marię zd. Szumiata (1910-2002). W 1932 zawarli związek małżeński. W 1934 urodził się syn Andrzej (zm. 1974), w 1935 córka Anna (po mężu Więckowska), a w 1946 córka Barbara.