Od 1 sierpnia 1918 należał do Polskiej Organizacji Wojskowej, a następnie 1 listopada tego roku wstąpił do odradzającego się Wojska Polskiego. Dekretem Naczelnego Wodza Wojska Polskiego z dnia 18 marca 1919, jako podoficer b. Legionów Polskich został mianowany podporucznikiem artylerii 1 pułku artylerii polowej. Później brał udział w organizacji 1 pułku artylerii górskiej, a następnie z jego częścią przeszedł do 6 pułku artylerii polowej, z którym walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. W trzeciej dekadzie maja 1920 roku wyróżnił się w boju pod wsią Horodyszcze i Wołkołata. Pełnił wówczas funkcję oficera zwiadowczego 1 baterii 6 pułku artylerii polowejKazimierz Kuś, Zarys historii wojennej ..., s. 15.. W czerwcu 1920 w czasie walk o Aleksandrię nad Horyniem został ciężko rannyKazimierz Kuś, Zarys historii wojennej ..., s. 19.. W wyniku odniesionej rany głowy został poddany operacji trepanacji czaszki. Ubytek kości w czaszce wypełniono mu platyną. Zwolniony z czynnej służby w wojsku. Zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 377.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Stanisław Nowotny · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.